Za. 10/9: De Wieliczka zoutmijn

Na een rustige zaterdagochtend... beetje uitslapen, lekker douchen, klein beetje winkelen... vertrekken we met de auto naar de Wieliczka zoutmijn. Het is een zoutmijn die al sinds erg lange tijd wordt uitgebaat, vanaf 1044 wordt hier zout gewonnen, en die ondertussen al enkele jaren alleen nog voor het toerisme opgengesteld wordt.

De gangen van de mijn zijn in totaal 300 km lang en bereiken een diepte van 327 meter. De toer die je echter als toerist standaard aflegt met gids, beslaat slechts zo'n 3,5 km en je daalt niet dieper af dan 150 m.

Xavier en ik hadden voorheen reeds van deze zoutmijn gehoord, omdat er ook elk jaar een 'Lindy-Hop' bal georganiseerd wordt in 1 van de ondergrondse feestzalen. Ja, deze is volledig in het zout uitgehouwen, maar heeft gelukkig wel een mooie parketvloer, belangrijk voor de danspassen. Maar buiten een feestzaal zijn er ook een kathedraal en verschillende kapellen, en andere zalen met beelden en sculpturen die dus volledige uit blokken zout zijn uitgehouwen.

    
      

Anders dan in steenkoolmijnen, is er geen stof waardoor je astmatisch en blind wordt, maar schijnen er in de lucht micro-nutriënten aanwezig te zijn die heel goed zijn voor de luchtwegen. Naast de mijn is dan ook een kuuroord gebouwd die als therapie een dagelijkse afdaling op 135 m diepte in de mijn programmeert voor zij die gevoelige luchtwegen hebben.

Het is ondertussen ook beschermd erfgoed van UNESCO. Dus... het wordt door heel veel mensen bezocht. Wij konden na aankomst gelukkig meteen mee met de Franstalige groep. Deze was betrekkelijk klein als we hem vergeleken met de Engelse en de Poolse groepen. Eigenlijk kregen we bijna een privé-rondleiding, en onze gids was een ferme madam die heel goed Frans kon, geen probleem dus om alles goed te verstaan. De totale toer duurde bijna 4 uur, wat toch erg lang was, en we hebben toch heel wat afgestapt daar beneden. Het was er fris, maar niet echt koud, en erg welgekomen met de warme 29 graden boven de grond. Aangezien we 's middags waren aangekomen, hebben we het heetste van de dag kunnen overbruggen.

Nu ja, je smijt je als het ware in het massa-toerisme, wat meestal niet mijn voorkeur is, maar zo'n zoutmijn met ondergrondse uitgehouwen kathedralen enzo, is toch iets speciaals en we wilden dat toch wel eens gezien hebben.
Uiteindelijk was het best interessant, aangezien we toch ook veel uitleg gekregen hebben over de geschiedenis van de mijn en de technieken waarmee men het zout kapte en uit de mijn transporteerde (van vroeger tot nu). Ook de verschillende vormen van het zout, met inbegrip van echte zoutmeren daarbeneden, waarin je niet kan verdrinken omdat het water veel te geconcentreerd is in zout, tot bloemkolen van zoutkristallen die groeien op hout en muren, daar waar water insijpelt.